بصیرت درلغت به معنای عقیده قلبی،شناخت ،یقین،زیرکی وعبرت آمده است ودراصطلاح عبارت ازقوه ای است که درقلب اشخاص به نورالهی منوربوده به وسیله آن حقایق امور واشیاء رادرک می کند،همانگونه که انسان به وسیله چشم صورت هاوظواهررامی بیند.بعضی محققان عقیده دارند:بصیرت،شناخت ومعرفت ونیزاعتقادحاصل شده درقلب نسبت به امردینی وحقایق اموراست.بصیرت درآموزه هاوفرهنگ اسلام وکلام وحی،حالتی است که به انسان توانایی درک درست حقایق وتجزیه وتحلیل صحیح واقعیات اجتماعی رامی دهدازاین رو آیات قرآنی به مسئله بصیرت درابعادمختلف توجه نموده است،زیراباداشتن بصیرت است که آدمی می تواندموقعیت خودرا بشناسد ،خودرابشناسدوبدانکه جبهه حق کدام است وچه کسانی درمسیرصراط مستقیم وپایبندی به ارزشهای اسلامی وهنجارهای جامعه گام برمی دارند درآموزه های قرآنی واسلامی براین نکته تاکیدشده است که کسانی که دراین جهان بصیرت نداشته باشنددرهنگام مرگ وکناررفتن پرده هابه این بصیرت می رسندکه بااین وجوددیگربرایشان سودی نخواهدداشت وراه یرگشتی برایشان متصورنیست بنابراین بصیرت ،نیازاساسی بشرامروزی بیش ازهرزمانی است رخدادهای حساس تاریخی وفتنه ها،ازمهمترین عوامل بصیرت زاهستنددراین شرایط است که انسانهای زیرک وتیزهوش درمی یابندکه حقیقت ممکن است غیرازآنچیزی باشدکه به چشم می آیدبنابراین به تحلیل رخدادهابرای دستیابی به حقایق پنهان آن می پردازدوسره را ازناسره تشخیص داده وبه کنه حقایق واقعیات اجتماعی می رسند