یکی ازمعضلات ومشکلات فردی ،اجتماعی وخانوادگی که ماامروزداریم به هرزرفتن وضایع شدن امکانات وسرمایه ناچیزی است که باتلاش فراوان بدست می آوریم اماچون طریق استفاده بهینه آنهارانمی دانیم قسمت اعظم آنرابه نابجاصرف می کنیم .درفرهنگ اسلامی به این هرز رفتن وبدمصرف کردن امکانات را اسراف گویند.مساله اسراف درعرصه مطالعات اقتصادی وعلم اخلاق دارای اهمیت فراوان است.اسراف درلغت بمعنای ولخرجی وبی اعتدالتی آمده است .اگرچه اسراف بیشتردرباره خرج کردن ومصرف کردن بکارمی رودولی درمواردبسیاری بیانگروضعیت نامناسب وغیرمتعادل اخلاقی وفرهنگی شخص یاجامعه است؛اعم ازاینکه درامورخیریه وخوراک ،پوشاک ویامسکن باشدیادرامورنامطلوب ازمجموع تعالیم اسلامی دراین خصوص درمی یابیم که الگوی مصرف برسه اصل تمتع ازمواهب الهی ،قناعت وعدم اسراف وزیاده روی مبتنی است .مصرف مال درراه مصالح ونیازمندی های شخصی وخانوادگی ویاانفاق آن برای مصالح ومصارف عامه هرکدام محدودبه حدی است که عرف جامعه آنرا براساس شرلیط زمانی واوضاع اقتصادی واجتماعی هرشخص تعیین وتحدید می نماید.همانطوریکه امساک بیش ازحدمصداق بخل است واگرموجب ازبین رفتن حق واجبی شودحرام ومعصیت محسوب می شود.