بانگرش بی طرفانه به نظریات روان شناسان معتبر ومکاتب مختلفی که دراین رشته وجود داردومقایسه نظریاتی که علمایی ارائه داده اند این حقیقت آشکار می شود که اینان دانسته یا ندانسته ازهمان شیوه ها وروشهایی استفاده کرده اندکه قرن ها قبل به وسیله پیامبران الهی به ویژه خاتم پیامبران محمدمصطفی (ص) وپس از ایشان توسط ائمه وپیشوایان مذهبی طرح شده است ودربسیاری مواردپاسخ های مناسب ارائه فرموده اندیعنی دانشمندان وروان شنا سان امروزی قریب به اتفاق آنها به همان نیجه ای رسیده اندکه پیامبران  بزرگ الهی بشر را برای خودشناسی ودرنهایت "خداشناسی"ورسیدن به سعادت واقعی ارشادوتبلیغ می نمودند.

مادراین گفتار برآنیم تایکی از این مباحث یعنی" نقش خانواده درتربیت"راکه تنها یکی از مباحث علم روان شناسی ونیز جامعه شناسی است را مورد بررسی قراردهیم ودرضمن بیان نماییم که قرآن کریم وپیامبر بزرگوار وائمه اطهارنیزدر این زمینه چه رهنمودهایی را ارائه نموده اند.

هرجامعه ازمجموعه های کوچکتری متشکل از چند نفرکه "خانواده" نامیده می شود بوجود می آیدسعادت وخوشبختی هرجامعه بستگی تام داردبه سعادت این هسته های کوچک که همان خانواده است ونیز تباهی وفساد آن بسته به تباهی وفساد خانواده هاست.

امروزه این حقیقت را همه علمای روان شناسی و اجتماعی پذیرفته اندکه یکی از عوامل سعادت یا شقاوت هرخانواده عبارت از نوع تربیتی است که سرپرستان آن خانواده برای ارشادوهدایت افراد تحت تکفل خودپیش می گیرندبعبارت دیگر موضوع تربیت از اساسی ترین ضروریات زندگی هر انسان است ودرحیات فردی واجتماعی او نقش بسیار حساس ومهمی را ایفا می کند.

ازآنجایی که اسلام دینی کامل وابدی است به این مهم نیز توجه خاصی داشته وخانواده رایکی از ارکان مهم شکل گیری شخصیت اولیه کودک معرفی می کند.

اگر بخواهیم جامعه ای را پی ریزی نماییم که اساس آن برپایه عدل وحرکت به سوی فضیلت وکمال باشدباید بذر آن رادرمحیط خانواده بکاریم زیرا خانواده سهم بسیار ارزنده ای دربنای تمدن انسانی وبرپا داشتن روابط منسجم درجامعه دارد ونیز فضیلت های اخلاقی هرجامعه مرهون آموزش صحیح اخلاق وادب خانوادگی به فرزندان خود می باشد.

 دراین زمینه حضرت علی (ع) می فرمایند" هیچ پدری به فرزندش تفضل وبخشش ننموده است عالی تر ازتربیت خوب باشد".

بنابراین اگر خانواده بخواهد به این دستور امام علی (ع) عمل نمایدوبرای رسیدن به این امر موفق باشد باید محیطی امن واطمینان بخش برای فرزندان خود در درون خانواده فراهم آوردواین مهم درصورتی میسر است که هریک از اعضای خانواده مسئو لیتی راکه برای او مقرر شده است درنهایت صحت ودرستی انجام دهد.

دامن پدر ومادر اولین محیط مقدس تربیت کودک است ؛خوشبخت فرزندانی که پدر ومادران پاکدامن وبا ایمان به خوبی در تربیت شان کوشیدندوکودکان را از اول با فضیلت بار آوردند اسلام به چنین پدر ومادری احترام بسیار کرده واحسان به آنان را بعداز پرستش خدا توصیه نموده است .

ارضای کامل تمایلات باطنی کودک وتوجه به تمام شخصیت او فقط در محیط خانواده میسر است آغوش گرم مادران ودامن پر مهر پدران می تواند این وظیفه سنگین را برعهده بگیرد.

جایی که پیشوای گرامی اسلام اطفال بی پدر ومادر را برای پرورش صحیح به خانواده ها می سپارد وتوصیه می نماید که مردان وزنان مسلمان ،یتیمان را مانند فرزندان خویش بپرورند تا از تمام عواطف ومهربانی ،ادب وتربیت انسانی برخوردار شوند وانسان کاملی بارآینداگر می بینیم که در دنیای امروزتعلیم وتربیت نمی تواند رسالت واقعی خودرا دربسیاری ازمواردآنچنان که باید انجام دهددلیلش چیزی نیست جز اینکه تربیت دربسیاری از مناطق جهان امروز مبتنی براصول اخلاقی نیست زیرا اگر محیط تعلیم وتربیت بخواهد کودکانی مهذب ومبتنی براصول اخلاقی بارآوردابتدا خودبایدازسجایای اخلاقی برخوردارباشد.

والدین ومربیان باید متوجه باشندکه در راه تربیت کودک مذهب بزرگترین یار ومددکار آنهاست ایمان واعتقاد مشعلی است که تاریک ترین راه هارا روشن می کند وجدان ها را حساس وبیدار می سازدهرکجا که منحفی وجو داشته باشداورا به آسانی به سوی راستی رهبری می کند